Należy unikać także podnoszenia ciężkich przedmiotów oraz wykonywania prac wymagających długiego stania lub siedzenia w jednej pozycji. 2. Nie siedź przez długi czas w jednej pozycji. Siedzenie przez długi czas w jednej pozycji, na przykład przed komputerem lub telewizorem, może zwiększać ból związany z rwą kulszową.

Zespół niespokojnych nóg, znany również jako RLS, to stan, w którym ból nogi podczas siedzenia lub leżenia. Poruszanie się daje chwilową ulgę do bólu. Zespół niespokojnych nóg dotyka zarówno mężczyzn jak i kobiet, i może rozpocząć się w każdym wieku i pogorszyć jak wiek. Choroba ta może doprowadzić na lęku i depresji, ale zabiegi są dostępne. Przyczyny W większości przypadków RLS przyczyna nie jest znana, ale według Narodowego Instytutu Zdrowia, 50% wszystkich przypadków jest dziedziczona. Inne czynniki związane z zespołem niespokojnych nóg to otyłość, ciąża, anemia, cukrzyca i palenie. Niektóre leki, takie jak nudności, anty-anty-zajęcia i anty-histaminy leków może nasilić objawy. Objawy nóg Objawy są zlokalizowane w nóg, łydek, ud i ramion, a czasami może to zdenerwowanie, mrowienie, indeksowania, pieczenie i bóle uczucie. Objawy mogą nie być widoczne w ciągu dnia, ale stają się gorzej wieczorem. Ruch wydaje się czasowo złagodzić objawy i pacjenci mają tendencję do szarpania, rozciągnąć lub chodzić po pokoju w celu łagodzenia bólu. Niepokój RLS może powodować niepokój i depresja z powodu bezwzględne objawów w ciągu nocy. Bezsenność może powodować bezsenność prowadzi do lęku nad sytuacją, nie może wydawać się do kontroli. Stała skurcze i pełzające odczucia biegnące przez nogi może mieć wpływ na swój dzień na dzień życia i powoduje przygnębienie. Diagnoza Lekarz będzie słuchać swojego opisu objawów i może poprosić niektóre pytania dotyczące objawów, takich jak w przypadku ustąpienia objawów podczas ruchu, jeśli masz trudności z zasypianiem lub utrzymaniem snu lub czy ktoś w rodzinie ma takie same objawy. Badania krwi i mięśni mogą być podjęte, aby wykluczyć inne warunki. Leczenie Gdy niedobór żelaza jest przyczyną zespołu niespokojnych nóg, suplementy żelaza może być jedynym leczeniem potrzebne. Kiedy RLS nie jest związany przez innego stanu, zmian w stylu życia może pomóc objawy. Przeciwbólowe, takie jak Motrin i Advil może złagodzić ból w kończynach. Ciepłe kąpiele i masaże mogą zrelaksować mięśnie nóg. Stosując wkładki grzewcze do dotkniętych obszarów na nogach może przynieść ulgę. Unikaj alkoholu i papierosów, ponieważ mają tendencję do wywołania objawów RLS. W celu zmniejszenia stresu, że objawy RLS może przynieść o użyciu taśmy relaksacyjne lub medytacja. Leki Leki takie jak Reąuip, które są używane w leczeniu choroby Parkinsona, wpływa na ilość dopaminy w mózgu chemicznych, które mogą zmniejszyć ruch w nogach. Opioidy takie jak Percocet może złagodzić silny ból, ale może być wciągająca, więc leczenie jest tylko krótkoterminowe. Pomoce snu, takie jak Lunesta mogą być przepisane, aby pomóc w bezsenności. Leki anty-lękowe, takie jak Valium może być stosowane w leczeniu nerwowości i niepokoju spowodowanego z RLS. Doświadczenie każdej osoby z RLS będzie inny, więc lekarz oceni indywidualne objawy w celu ustalenia najlepszego leczenia dla Ciebie.

Zespół niespokojnych nóg jest schorzeniem neurologicznym charakteryzującym się występowaniem nieprzyjemnych wrażeń czuciowych w kończynach dolnych, szczególnie podczas siedzenia i leżenia. To przykre uczucie pojawiające się głęboko w mięśniach powoduje nieodpartą potrzebę poruszania nogami lub energicznego chodzenia.

Ból nóg to częsta dolegliwość, szczególnie u osób, które nie mają czasu na regularny ruch. Jego przyczyną może być: zmęczenie długotrwałe przebywania w wymuszonej pozycji gdy nogi puchną z powodu upału Aby ulżyć nogom można zastosować domowe metody przynoszące ulgę: Nogi do góry Podłóż dużą poduszkę pod stopy podczas siedzenia lub leżenia. Unoszenie nóg nieco ponad poziom tułowia wspomoże przywrócenie prawidłowego krążenia. Zimnym w ból Chłodna kąpiel stóp lub zimny prysznic kierowany od stóp ku górze z pewnością przyniesie ulgę. Taki prysznic stanowi jednocześnie profilaktykę żylaków, gdyż wzmacnia naczynia krwionośne. Masaż lub gimnastyka Masaż stóp można wykonać samodzielnie, choćby poprzez stąpanie boso po piasku, żwirku czy trawie. Rolowanie wałka lub niewielkiej elastycznej piłki podeszwami stóp pomoże się rozluźnić mięśniom. Lecznicza kąpiel Warto wypróbować moc rozmarynu, lawendy, mięty oraz imbiru – najlepiej w połączeniu z solą do kąpieli. Jedna kąpiel powinna trwać ok. 20 min, woda nie powinna być zbyt gorąca. Jeżeli bolą Cię nogi ABSOLUTNIE STARAJ SIĘ UNIKAĆ: Niewygodnego obuwia w pracy Szczególnie, jeśli dużo chodzisz lub stoisz zadbaj o zdrowe i komfortowe buty do pracy. Powinny one mieć dopasowaną, ale nie ścisłą cholewkę, elastyczną podeszwę, być przewiewne i lekkie. Wkładka nie powinna powodować pocenia się stóp. Długotrwałego siedzenia w jednej pozycji Zmieniaj sposób siedzenia co kilkanaście minut. Przeniesienie ciężaru z jednej strony na drugą, podniesienie nóg, wyprostowanie ich – podczas siedzenia warto zadbać o regularne poruszanie kończynami. Zakładania nogi na nogę i plątania stóp Te pozycje utrudniają prawidłowe krążenie. Tendencję to zaplątywania nóg, przysiadania na zgiętych nogach, długotrwałego przesiadywania w pozycji „noga na nogę” , maja głównie kobiety. Potęguje to dolegliwości bólowe, zwiększając napięcie i opuchliznę. UWAGA Przy bólu stóp w pierwszej kolejności należy sprawdzić, czy dolegliwości nie są spowodowane na przykład chorobą nerek. Opuchlizna, uczucie ciężkości może być wynikiem zatrzymywania wody w organizmie. Konsultacja lekarska jest tez niezbędna w przypadku występowania żylaków. Tego problemu nie wolno bagatelizować i bezwzględnie należy leczyć. Jeśli natomiast stopy cierpią z powodu modzeli, zgrubień skóry czy problemów z paznokciami, dobrym kierunkiem będzie podolog.

1. Niewłaściwa postawa. Niewłaściwa postawa podczas chodzenia lub siedzenia jest jedną z najczęstszych przyczyn bólu stawu biodrowego, zarówno tego sporadycznego, jak i chronicznego. Ból ten jest spowodowany pozostawaniem przez długi czas w tej samej pozycji. Jak możesz se domyślić, taki stan ma niekorzystny wpływ zarówno na

Dlaczego przeziębienie powoduje ból kończyn?Łagodzenie objawów przeziębienia i bólu kończyn Kiedy należy udać się do lekarza w związku z przeziębieniem i bólem kończyn? Przyczyny bólu kończyn podczas przeziębienia i grypy. Ból kończyn spowodowany przeziębieniem jest w istocie pozytywnym objawem, ponieważ oznacza proces zwalczania patogenów w organizmie. Podczas przeziębienia wywołanego wirusami organizm uwalnia specjalne substancje przekaźnikowe, w tym prostaglandyny. Są one niezbędne do funkcjonowania układu odpornościowego, wyzwalają one jednak także bodźce bólowe w komórkach nerwowych. Spowodowane przeziębieniem bóle mięśniowo-szkieletowe pojawiają się zwykle dzień lub dwa po zarażeniu i charakteryzują się: bolesnym napięciem w nogach, ramionach czy plecach, różnym stopniem intensywności, występowaniem podczas poruszania się, ale także podczas spoczynku, np. siedzenia lub leżenia. Łagodzenie objawów przeziębienia i bóli mięśniowo-szkieletowych Podczas infekcji grypopodobnej ból kończyn może negatywnie wpływać na codzienne funkcjonowanie i jakość życia, podobnie jak ból gardła, gorączka czy inne objawy. Ulgę mogą przynieść różne domowe sposoby. Należą do nich: Umieszczanie ciepłych okładów na bolących kończynach. Można je stosować kilka razy dziennie przez około 10 do 15 minut. Branie gorącej kąpieli, która rozgrzeje i odpręży ciało. Nie należy jej jednak brać w przypadku trwającej gorączki. Często korzystny wpływ ma picie dużej ilości gorącej herbaty lub naparów ziołowych, np. z rumianku, limonki czy imbiru. Środki przeciwbólowe dostępne w aptece bez recepty stanowią uzupełnienie sprawdzonych domowych sposobów lub są dla nich alternatywą. Zazwyczaj są to produkty skierowane konkretnie przeciw objawom przeziębienia i grypy. Leki zawierające kwas acetylosalicylowy, takie jak Aspirin® C, czy Aspirin® Complex Hot, sprawdzają się w przypadku bólu gardła, bólu kończyn oraz gorączki. PrzyczynyBól kończyn często spowodowany jest przeziębieniem lub kąpielRozgrzewa i przynosi dużej ilości płynówHerbaty ziołowe mogą wykazywać korzystne przeciwbólowe np. Aspirin® CZapewniają ulgę w bólu związanym z przeziębieniem i grypą Kiedy należy udać się do lekarza w związku z przeziębieniem i bólem kończyn? Ból kończyn pojawiający się w związku z przeziębieniem zwykle ustępuje po kilku dniach. Jeśli tak się nie dzieje, należy skontaktować się z lekarzem. To samo dotyczy sytuacji, gdy doświadczamy wysokiej gorączki (powyżej 39°C), intensywnej potliwości czy nadmiernego wyczerpania. Uwaga: wyjątkowo silny ból kończyn może wskazywać na grypę. Odróżnienie przeziębienia od grypy może być trudne. Wizyta u lekarza może pomóc w ustaleniu choroby. Ogólne informacje na temat produktów Aspirin® Innowacyjna Aspirin® Pro, musująca Aspirin® C czy saszetki Aspirin® Complex Hot? Który produkt będzie dla mnie odpowiedni? Konsultacja treści merytorycznych: dr hab. n. med. Piotr Jędrusik. Przydatne linki
Ból pleców w różnych lokalizacjach może być również spowodowany urazem, naciągnięciem mięśnia, wadami postawy, niewłaściwą pozycją podczas siedzenia oraz snu. Liczne choroby dają objawy w postaci bólu promieniującego do pleców, dlatego zawsze należy zgłosić się do lekarza w celu podjęcia diagnostyki i odpowiedniego
Opuchlizna, bolesność i zaczerwienienie nogi to mogą być objawy poważnej choroby układu krążenia – zakrzepicy. Dowiedz się, co robić, gdy ten objaw pojawi się u ciebie. Co robić w przypadku pojawienia się opuchlizny na nodze? Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa – co to za choroba? Zakrzepica – jakie mogą być jej przyczyny? Dlaczego zakrzepicę należy leczyć? Jak zapobiec zakrzepicy, a w konsekwencji zatorowi tętnicy płucnej? Opuchnięta, zaczerwieniona i boląca noga może być objawem bardzo niebezpiecznej choroby – żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (zakrzepicy), w wyniku której może dojść do zatoru płucnego, czyli bardzo niebezpiecznego stanu, który może zabić w kilka zakrzepicy, których nie wolno lekceważyćNiestety wiele osób ignoruje ten charakterystyczny objaw, nie zdając sobie sprawy z tego, że opuchnięta i boląca noga powinna być powodem do pilnej konsultacji z lekarzem i wykonania USG żył głębokich. To ważne, bo z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową nie ma żartów. Jest ona źródłem skrzeplin docierających do tętnicy płucnej i wywołujących zator tętnicy płucnej. Z danych Fundacji do Walki z Zakrzepicą THROMBOSIS wynika, że w Polsce każdego dnia z powodu zatoru płucnego umiera 100 osób. U większości chorych opuchnięta (obrzęknięta) noga bywa jedynym widocznym objawem problemów z krążeniem. Niestety jest to objaw niespecyficzny, który może występować w wielu innych chorobach lub dolegliwościach (np. zatrzymanie limfy czy przemęczenie nóg). Należy jednak pamiętać, że objawy związane z zakrzepicą dotyczą zazwyczaj jednej nogi. Na co jeszcze zwrócić uwagę?Do najczęściej występujących objawów pojawiających się w ciągu kilku dni od rozwoju zakrzepu należą: Obrzęk – widoczny początkowo wokół kostki, stopy czy łydki lub całej nogi, przy bardziej zaawansowanych przypadkach zakrzepicy. Charakterystyczny dla zakrzepicy jest obrzęk jednej nogi! Ból – ból nogi, który nasila się podczas chodzenia, ale mija przy unieruchomieniu. Zwykle pojawia się tkliwość i bolesność przy dotyku. Podwyższona ciepłota nogi czy zaczerwieniona skóra na jednej nodze. Co robić w przypadku pojawienia się opuchlizny na nodze?Gdy pojawi się opuchlizna, ból i zaczerwienienie należy, jak najszybciej udać się do lekarza. Potwierdza to prof. dr hab. Witold Tomkowski, kierownik I Kliniki Chorób Płuc w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc.– Zakrzepica nie zawsze daje objawy, a czasem nie są one jednoznaczne i łatwe do zdiagnozowania. Dlatego bardzo ważne jest, aby w momencie niepokojących objawów – opuchlizny, bólu, zaczerwienienia nogi, szybko pojawić się u lekarza. Nie masować nóg, nie robić zimnych okładów, tylko jak najszybciej udać się do lekarza – tłumaczy prof. dr hab. Witold Tomkowski i dodaje: – Jeżeli wszystkie osoby, które mają kliniczne objawy zakrzepicy, szybko pojawią się u specjalisty, to na pewno śmiertelność spowodowana tym schorzeniem znacznie przypadku podejrzenia zakrzepicy lekarz powinien skierować pacjenta na badanie USG żył głębokich. Badanie to nie jest bolesne i nie wymaga specjalnego przygotowania. Polega na uciskaniu żył głowicą, żeby sprawdzić, czy w ich świetle znajdują się choroba zakrzepowo-zatorowa – co to za choroba?Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa to choroba, na którą się składają dwie jednostki chorobowe: zakrzepica żył głębokich i zator tętnicy płucnej. W żyłach głębokich powstają skrzepy, których oderwane fragmenty mogą powędrować z prądem krwi do tętnicy płucnej i spowodować natychmiastową śmierć człowieka. Zakrzepy najczęściej tworzą się w kończynach dolnych – łydkach i udach, ale również w żyłach miednicy. Zakrzepica – jakie mogą być jej przyczyny?Przyczyn choroby zakrzepowo-zatorowej (inaczej zakrzepicy) może być bardzo wiele, od genetycznych, po zażywanie niektórych leków czy styl życia. Może być ona również powikłaniem po poważnych zabiegach chirurgicznych oraz po ciężkich chorobach leczonych zachowawczo. Może ona również pojawić się u osób, które są przez dłuższy czas unieruchomione, np. z powodu choroby wymagającej leżenia w łóżku, a także u kobiet w ciąży i połogu. Czynnikiem ryzyka tej choroby mogą być również wiek (ryzyko rośnie zwłaszcza po 40. roku życia), antykoncepcja hormonalna czy hormonalna terapia zastępcza, otyłość oraz niektóre choroby, np. choroba nowotworowa, trombofilia czy różnego rodzaju zakrzepicę należy leczyć?– Nieleczona zakrzepica może doprowadzić do zatorowości płucnej. Z kolei zator płucny może doprowadzić do śmierci w kilka sekund. Innym słowy walcząc z zakrzepicą żył głębokich poprzez odpowiednie leczenie lub profilaktykę przeciwzakrzepową, likwidujemy źródła zatoru tętnicy płucnej – potencjalnie śmiertelnej choroby – tłumaczy prof. dr hab. Witold Tomkowski i dodaje: – Im później zgłosimy się do lekarza i im później zostanie postawiona diagnoza, tym większe ryzyko dla naszego życia. Kawałek skrzepliny, który odrywa się od zakrzepu, np. w łydce pacjenta, płynie z prądem krwi do serca, następnie do płuc i może doprowadzić do zatkania światła tętnicy, przez co płuco ma upośledzone ukrwienie i pojawiają się trudności z oddychaniem, czasem tak poważne, że dochodzi do śmierci. Niekiedy zator nie od razu ma bardzo ciężkie konsekwencje, gdyż skrzep nie zamknął całkowicie światła tętnicy płucnej. Towarzyszą temu objawy, takie jak duszność, bóle w klatce piersiowej czy przyspieszony, płytszy nie zawsze dochodzi do zatoru tętnicy płucnej w konsekwencji zakrzepicy. Ale często. Czasami w efekcie nieleczonej lub późno wykrytej zakrzepicy może dojść do powstania zespołu pozakrzepowego. Pojawiają się zmiany w skórze i tkance podskórnej związane z uszkodzeniem żył powodujące niewydolność zastawek żylnych. Objawy uszkodzenia naczyń żylnych mogą przypomnieć o chorobie nawet wiele lat po przebytej objawów zespołu pozakrzepowego należą: bolesność, obrzęk, owrzodzenia na podudziach. W przypadku potwierdzenia zespołu pozakrzepowego ważna jest konsultacja lekarska i zastosowanie odpowiedniego leczenia. Jak zapobiec zakrzepicy, a w konsekwencji zatorowi tętnicy płucnej?Jeśli chodzi o profilaktykę zakrzepicy, to na pewno ważne jest, aby: utrzymywać prawidłową masę ciała (wskaźnik BMI 18,5–25); dbać o systematyczną aktywność fizyczną, szczególnie taką, w której pracują mięśnie łydek; unikać bezruchu i długotrwałego siedzenia, np. przy komputerze; podczas długich podróży (powyżej 4 godzin) wykonać proste ćwiczenia – co godzinę kręcenie stopą wokół kostki, przerwy w podróży, aby pospacerować oraz wykorzystać możliwie każdą okazję do wykonania kilku ćwiczeń w celu napięcia mięśni; pić dużo wody, aby uniknąć odwodnienia organizmu; informować swojego lekarza o przypadkach zakrzepicy w rodzinie, szczególnie jest to ważne dla kobiet, które planują ciążę, antykoncepcję doustną lub hormonalną terapię zastępczą; wykonać testy genetyczne, jeżeli ktoś jest obciążony genetycznie lub jeżeli choruje na inne choroby, np. trombofilia. Źródło: Fundacja do Walki z Zakrzepicą THROMBOSIS Ból pleców w nocy Witam. Od kilku miesięcy męczy mnie ból pleców podczas leżenia w odcinku lędźwiowym. Na początku pojawiał się tylko w nocy, promieniowal do nóg a czasem nawet do stóp. Prześwietlenie nic nie wykazało, zmiana materaca nie pomogła. Obecnie ból pojawia się już jak tylko się położę. Ból kręgosłupa lędźwiowego, czyli ból lędźwiowy może na przykład pojawiać się po schylaniu lub w nocy. To, co pomaga na ból pleców w odcinku lędźwiowym zależy od przyczyny, której poznanie pozwala złagodzić lub zupełnie pozbyć się dolegliwości. Ból kręgosłupa lędźwiowego – przyczyny Jest wiele możliwych przyczyn bólu kręgosłupa lędźwiowego. Niektóre z nich nie są groźnie i same ustępują, natomiast inne wymagają specjalistycznego leczenia. Poniżej przedstawiam najczęstsze przyczyny bólu lędźwiowego. Przeciążenie kręgosłupa Często za ból pleców w odcinku lędźwiowym odpowiedzialne jest przeciążenie kręgosłupa, które może powodować naderwanie więzadła lub mięśni. Często objawia się to silnym i ostrym bólem kręgosłupa lędźwiowego, który narasta przy ruchach. Ból ten można złagodzić poprzez znalezienie sobie odpowiedniej pozycji, w której nadwyrężone mięśnie lub więzadła kręgosłupa są rozluźnione. Dolegliwości najczęściej mijają w przeciągu dni lub tygodni. Jeżeli ból jest silny, należy skonsultować się z lekarzem, gdyż podobny ból może być również oznaką poważniejszych chorób, wymagających właściwej diagnostyki i leczenia. Rwa kulszowa, Dyskopatia Kręgosłup lędźwiowy jest zbudowany z pięciu kręgów, między którymi znajdują się dyski, czyli krążki międzykręgowe. Dyski lędźwiowe są intensywnie obciążane, co może prowadzić do ich uszkodzenia, czyli dyskopatii lędźwiowej. Dysk może się uwypuklać lub nawet pękać tworząc przepuklinę kręgosłupa. Czasami taka zmiana daje jedynie ból lędźwiowy kręgosłupa, ale może też uciskać i powodować zapalenie nerwu kręgosłupa. Powoduje to ból promieniujący do nóg (z reguły tylko to jednej kończyny). Takie promieniowanie bólu od kręgosłupa lędźwiowego do nogi nazywane jest rwą kulszową. Dyskopatii może towarzyszyć ból promieniujący do bioder oraz drętwienie nóg. Dolegliwości mogą nasilać się przy kichaniu lub kaszlu. Dla rwy kulszowej charakterystyczny jest promieniujący do nogi ból kręgosłupa lędźwiowego przy podnoszeniu nóg podczas leżenia na plecach. Choroby dysków mogą powodować ból kręgosłupa lędźwiowego przy schylaniu, ale w niektórych przypadkach dolegliwości nasilają się przy wyprostowaniu lub chodzeniu. Lżejsze przypadki dyskopatii leczy się stosujące leki przeciwzapalne, witaminy oraz fizjoterapię. W cięższych przypadkach wykonuje leki można podać bezpośrednie w miejsce ucisku nerwu przez przepuklinę za pomocą zastrzyków nadtwardówkowych. W najcięższych postaciach dyskopatii stosuje się leczenie operacyjne. Zwyrodnienie stawów międzywyrostkowych odcinka lędźwiowego kręgosłupa Stawy międzywyrostkowe kręgosłupa łączą ze sobą poszczególne kręgi. Tak jak inne stawy, pod wpływem długotrwałego obciążenia mogą ulegać zwyrodnieniu i powodować ból w odcinku lędźwiowym, który może pojawiać się z lewej lub prawej strony lub obustronnie. Z reguły dolegliwości są odczuwane blisko kręgosłupa i w jego dolnej części. Ból pleców w odcinku lędźwiowym nasila się przy wstawaniu, wyprostowaniu, a zwłaszcza podczas chodzenia i stania. Dolegliwości zmniejszają się przy siedzeniu. Leczenie polega na stosowaniu specjalnie dobranych ćwiczeń oraz pozbycie się ewentualnej nadwagi. W cięższych przypadkach znaczną ulgę mogą przynieść zastrzyki do stawów międzywyrostkowych, które wygaszają zapalenie. Stawy te można również odnerwić za pomocą termolezji lub kriolezji. Entezopatia więzadła biodrowo lędźwiowego Entezopatia, czyli zwyrodnienie i zapalenie przyczepu więzadła biodrowo lędźwiowego jest źródłem przewlekłego bólu lędźwiowego, który jest odczuwany na wysokości talerza biodrowego, z prawej lub lewej strony. Może on promieniować do pośladka, biodra lub pachwiny. Skuteczne leczenie stanowi specjalny zastrzyk przeciwzapalny podawany bezpośrednio do źródła bólu. Złamanie kompresyjne kręgu Ostry i silny ból kręgosłupa lędźwiowego może być objawem złamania kompresyjnego kręgu. Najczęściej dochodzi do niego u osób z osteoporozą, która osłabia kości. Silny ból odcinka lędźwiowego może pojawić się przy pochylaniu tułowia do przodu, upadku lub kichnięciu. Ból kręgów lędźwiowych pojawia się na środku i promieniuje na boki i do nieco do dołu. Dolegliwości mogą nasilać się przy ruchach, zwłaszcza przy schylaniu. RTG kręgosłupa nie zawsze pokazuje złamanie. Rezonans magnetyczny jest bardziej czułym badaniem. Lżejsze przypadki leczy się za pomocą leków przeciwbólowych i noszenia specjalnego gorsetu. W cięższych przypadkach szybką ulgę przynosi wertebroplastyka lub kifoplastyka. Są to zabiegi polegające na podawaniu do wnętrza złamanego kręgu specjalnej substancji zwanej cementem, która rozpręża zgnieciony kręg. W najcięższych przypadkach może być konieczna operacja. Staw krzyżowo biodrowy Przewlekłe, lewostronne lub prawostronne bóle lędźwiowo krzyżowe często mają swoje źródło w stawie krzyżowo biodrowym. Dolegliwości często narastają przy chodzeniu lub siedzeniu, a zwłaszcza przy zakładaniu spodni lub skarpet na stojąco, przy podnoszeniu nogi do góry. Na ten ból kręgosłupa lędźwiowego pomaga specjalny precyzyjny zastrzyk do wnętrza chorego stawu. W cięższych przypadkach stosuje się odnerwienie stawu (neurolezję) lub operację. Nowotwór kręgosłupa lędźwiowego Nowotwór kręgosłupa jest jedną z rzadszych przyczyn bólu pleców w odcinku lędźwiowym. Z reguły są to przerzuty nowotworowe do kręgów pochodzące z innego miejsca. Najczęściej jest za nie odpowiedzialny rak prostaty, płuca lub piersi. Ból jest najczęściej zlokalizowany na środku i z czasem narasta. Jest odczuwany również w nocy. Nasila się przy parciu na stolec, kaszlu i kichaniu. Aby postawić prawidłową diagnozę i wdrożyć odpowiednie leczenie konieczne jest przeprowadzenie badań obrazowych. Im wcześniej wykryje się nowotwór, tym większa jest szansa na jego wyleczenie. Dlatego przy silnych, narastających lub przewlekłych bólach lędźwiowych należy skonsultować się z lekarzem, który może zlecić odpowiednie badania obrazowe oraz badania krwi. Ból kręgosłupa lędźwiowego przy schylaniu Ból kręgosłupa lędźwiowego przy schylaniu jest częsty i bardzo uciążliwy. Przy pochylaniu tułowia do przodu zostaje zaangażowanych wiele mięśni, więzadeł, kości i stawów, dlatego też ból może mieć wiele przyczyn. Do najczęstszych z nich należą: Entezopatia więzadła biodrowo lędźwiowego Dyskopatia (podczas pochylania od przodu dyski są ściskane przez sąsiadujące z nimi kręgi lędźwiowe) Złamanie kompresyjne trzonu kręgu Kręgozmyk (nieprawidłowe przesunięcie się jednego kręgu nad drugim, które może nasilać się i zwiększać ból kręgosłupa lędźwiowego przy schylaniu) Ból kręgosłupa lędźwiowego w nocy Ból kręgosłupa lędźwiowego w nocy potrafi być bardzo uciążliwy, gdyż prowadzi do zaburzeń snu. Bezsenność z kolei zaburza prawidłową regenerację organizmu, co przekłada się na zmęczenie w dzień. Ból kręgosłupa lędźwiowego po nocy, który przechodzi po rozchodzeniu się może wynikać z przykurczów zgięciowych w stawach biodrowych, które najczęściej można rozciągnąć stosując specjalne ćwiczenia. Niektórzy odczuwają ból odcinka lędźwiowego przy leżeniu na plecach, niezależnie od pory dnia. Takie dolegliwości można czasem złagodzić podkładając poduszki pod podudzia i kolana. Jest wiele przyczyn bólu w odcinku lędźwiowym w nocy. Część z nich może ustąpić sama, ale niektóre z nich mogą być groźne. Dlatego jeżeli nocny ból pleców w odcinku lędźwiowym jest bardzo silny lub nie przechodzi, należy skonsultować się z lekarzem. Szybka diagnoza i prawidłowe leczenie daje większą szansę na szybki powrót do zdrowia. Ból kręgosłupa lędźwiowego i podbrzusza Odcinek lędźwiowy kręgosłupa rzadko powoduje bóle podbrzusza lub brzucha. Jednak pewne schorzenia brzucha oraz miednicy mniejszej mogą powodować dolegliwości, które odczuwane są również w lędźwiach. Przykładem jest ból kręgosłupa lędźwiowego i podbrzusza w czasie okresu lub przed okresem. Podobne dolegliwości mogą mieć miejsce w czasie owulacji. Jedną z przyczyn takiego bólu jest endometrioza. Nagły i bardzo silny ból brzucha od kręgosłupa lędźwiowego, promieniujący do pachwiny, któremu mogą towarzyszyć wymioty oraz częste i bolesne oddawanie moczu może być objawem kolki nerkowej. Objawy alarmowe przy bólu odcinka lędźwiowego Czasami ból odcinka lędźwiowego może być objawem groźnych schorzeń, które powinny być szybko i prawidłowo leczone. Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem jeśli obok bólu odcinka lędźwiowego pojawią się: Niedowłady – czyli osłabienie mięśni, które może objawiać się na przykład opadaniem stopy Zaburzenia czucia Trudności w kontrolowaniu oddawania moczu i stolca Ból kręgosłupa lędźwiowego – co pomaga? To, jak złagodzić ból kręgosłupa lędźwiowego zależy przede wszystkim od jego przyczyny. Znalezienie źródła bólu poprzez postawienie prawidłowej diagnozy jest często warunkiem zastosowania odpowiedniego leczenia. Dlatego ważne jest udanie się do doświadczonego lekarza od kręgosłupa. Co robić, gdy boli kręgosłup lędźwiowy? Słuchaj swojego organizmu. Ból jest sposobem, w jaki organizm informuje nas o określonym problemie. Szczególnie w ostrym, nagłym bólu nie powinno się robić czegoś, co nasila ból. Może dotyczyć to schylania się, siedzenia lub chodzenia. Zimne lub ciepłe okłady W ostrym naderwaniu mięśnia na początku pomagają zimne okłady i odpoczynek. W innych przypadkach najczęściej to ciepło przynosi większą ulgę, gdyż rozluźnia napięte mięśnie. Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe Dostępne bez recepty leki przeciwzapalne mogą złagodzić ból kręgosłupa lędźwiowego. Jednak należy pamiętać, że ich nadużywanie może być niebezpieczne dla zdrowia. Fizjoterapia Fizjoterapia stosuje wiele technik mogących pomóc wielu schorzeniach powodujących ból w kręgosłupie lędźwiowym. Do często stosowanych metod rehabilitacji należy terapia manualna i masaż mięśniowo powięziowy. Doświadczony fizjoterapeuta może również doradzić jak zapobiegać nawrotowi dolegliwości oraz nauczyć wykonywania odpowiednich ćwiczeń na kręgosłup lędźwiowy. Masaż masaż jest tradycyjną metodą leczenia rwy kulszowej. Ma znaczenie pomocnicze i pozwala polepszyć komfort w czasie choroby. Jego działanie polega na rozluźnianiu nadmiernie napiętych mięśni oraz blokowanie przepływu bodźców bólowych. Coraz większą popularność zyskują wibracyjne masażery ręczne. Takie urządzenie może być stosowane w domu i w wielu przypadkach zmniejsza dolegliwości oraz zapobiega powstawaniu bolesnych punktów spustowych. Blokada kręgosłupa Nowoczesne i precyzyjne blokady w kręgosłup lędźwiowy, szczególnie wykonywane pod kontrolą fluoroskopii i wykorzystaniem kontrastu najczęściej bardzo pomagają w bólach lędźwiowych. Do często wykonywanych zabiegów należą: zastrzyki nadtwardówkowe stosowane w dyskopatii lędźwiowej oraz rwie kulszowej oraz dyskopatii zastrzyki do stawów międzywyrostkowych kręgosłupa stosowane w chorobie zwyrodnieniowej zastrzyki do stawów krzyżowo biodrowych wykonywane w ich zapaleniu Operacja kręgosłupa Operacja jest koniecznością lub trudnym wyborem w najcięższych przypadkach. Niesie ona ze sobą pewne ryzyko, jednak są sytuację, w których zabieg chirurgiczny jest najlepszym rozpoznaniem. Ból po operacji przepukliny kręgosłupa lędźwiowego najczęściej znika lub zmniejsza się, czasami jednak może się nasilać i być bardzo trudny do wyleczenia. Casazza, BA (15 February 2012). „Diagnosis and treatment of acute low back pain”. American Family Physician. 85 (4): 343–50. PMID 22335313. French, SD.; Cameron, M.; Walker, BF.; Reggars, JW.; Esterman, AJ. (2006). „Superficial heat or cold for low back pain”. Cochrane Database of Systematic Reviews (1): CD004750. doi: PMID 16437495. Majchrzycki M, Mrozikiewicz PM, Kocur P, et al. (November 2010). „[Low back pain in pregnant women]”. Ginekol. Pol. (in Polish). 81 (11): 851–5. PMID 21365902 Chou R, Baisden J, Carragee EJ, Resnick DK, Shaffer WO, Loeser JD (May 2009). „Surgery for low back pain: a review of the evidence for an American Pain Society Clinical Practice Guideline”. Spine. 34 (10): 1094–109. Ból kręgosłupa lędźwiowego – przeszywający i przewlekły ból pleców Bóle kręgosłupa lędźwiowego, potocznie określane jako ból krzyża, to powszechna przypadłość, która skutecznie ogranicza codzienną sprawność. Ból w odcinku lędźwiowym, jeszcze do niedawna kojarzony głownie z osobami starszymi, coraz częściej pojawia się przed 30-tką. Szacuje się, że zmaga się z nim około 80 proc. populacji w wieku między 25. a 60. rokiem życia. U młodszych pacjentów zwykle ma podłoże przeciążeniowe, choć nie oznacza to, że nie może wynikać z poważnych chorób, także tych, które nie dotyczą układu ruchu. Jak radzić sobie z bólem w dole pleców? Czy można go złagodzić domowymi sposobami? Jakie przyczyny ma ból kręgosłupa lędźwiowego? Istnieje wiele przyczyn bólu lędźwiowego. Kiedy pojawiają się dolegliwości zlokalizowane w dole pleców, pod uwagę bierze się dyskopatię, zmiany zwyrodnieniowe, rwę kulszową, wady postawy, przepuklinę kręgosłupa, zmiany reumatyczne. W przebiegu tego typu chorób mogą pojawić się rozmaite objawy – ból kręgosłupa promieniujący do nóg, mrowienia, niedowłady, nadmierne napięcie mięśniowe – takie sygnały nie powinny być ignorowane, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z przewlekłym bólem pleców. Należy pilnie skonsultować je z lekarzem. Bezzwłoczna wizyta u specjalisty jest konieczna także, wówczas gdy pojawią się dodatkowe symptomy niespecyficzne dla układu ruchu. Należy bowiem pamiętać, że ból pleców na dole może nie mieć związku z samym kręgosłupem. Przykładowo, ból pleców i podbrzusza u kobiet może wskazywać, na endometriozę. Jeśli wystąpi dodatkowo gorączka, możemy mieć do czynienia z zapaleniem przypadków. Ból pleców na dole a przeciążenie kręgosłupa Odcinek lędźwiowy jest najbardziej forsowanym fragmentem kręgosłupa, dlatego to właśnie tu zwykle zlokalizowany jest ból typu przeciążeniowego (równie często pacjenci zgłaszają przeciążenie kręgosłupa szyjnego). Przeciążenie kręgosłupa skutkuje występowaniem silnego, przeszywającego bólu. Może on mieć charakter ostry lub przewlekły, obejmować pas biodrowy i promieniować do kończyn. Jednym z czynników wyzwalających występowanie przewlekłego bólu pleców na dole jest długotrwałe siedzenie. Wielogodzinne przebywanie przed monitorem komputera, będące znakiem naszych czasów, zwłaszcza teraz, w dobie pracy zdalnej, to jeden z głównych powodów dolegliwości u osób młodych. Nie zdajemy sobie sprawy z tego, że siedzenie znacznie bardziej obciąża kręgosłup niż stanie, a niewłaściwa postawa ciała, nieergonomiczne warunki pracy i nadwaga nierzadko towarzysząca brakowi aktywności fizycznej jedynie pogarszają sprawę. Siedzimy nie tylko podczas pracy – dużo czasu spędzamy w samochodzie czy komunikacji miejskiej, po powrocie do domu chętnie rozsiadamy się przed telewizorem lub z książką. W ten sposób zmuszamy nasz kręgosłup do niemal ciągłego pozostawania w tej samej, nienaturalnej dla niego pozycji, „pracując” tym samym na pojawienie się nieprzyjemnych dolegliwości. W dłuższej perspektywie napięcie i przykurcze mięśni prowadzą bowiem do rozwoju stanu zapalnego. Sam kręgosłup traci zaś stabilne podparcie mięśniowe, co przyczynia się do szybszego zużywania się budujących go struktur. Ból występujący dotąd sporadycznie, zaczyna nam towarzyszyć coraz częściej – przy schylaniu czy w nocy, przy wykonywaniu energicznych ruchów aż wreszcie staje się stały i przewlekły. Dowiedz się Orteza na łokieć – kiedy jest przydatna i jaką wybrać? Zespół przeciążeniowo-bólowy kręgosłupa Chroniczne obciążenie kręgosłupa może prowadzić do rozwoju zespołu przeciążeniowo-bólowego, który jest efektem uszkodzenia stawów międzykręgowych. Ból odcinka lędźwiowego jest ostry lub tępy, ma zmienne nasilenie i pojawia się cyklicznie (nawet kilka razy w miesiącu), zwłaszcza po aktywności. Zakres ruchów staje się ograniczony, a ból nierzadko obejmuje pośladki oraz tylną powierzchnię ud. Co charakterystyczne, ból staje się mniej dotkliwy, kiedy pacjent ułoży się na brzuchu, a staje się silniejszy po położeniu się na plecach. Jak złagodzić ból kręgosłupa lędźwiowego? O tym, co pomaga na ból pleców, decyduje przede wszystkim przyczyna dolegliwości, tę zaś musi ustalić lekarz. W przypadku pierwszych epizodów bólu przeciążeniowego, możemy podjąć samodzielne kroki, by przeciwdziałać dalszemu postępowi zmian, a jednocześnie zapobiec występowaniu nieprzyjemnych objawów. Należy przede wszystkim zadbać o odpowiednią higienę pracy – prawidłową postawę ciała (starajmy się siedzieć tak, by zniwelować napięcie mięśni kręgosłupa i zachować jego naturalne wygięcie), regularnych krótkich przerwach (nawet odpowiednia pozycja siedzenia nie jest zdrowa, jeśli nie zmieniamy ułożenia ciała przez wiele godzin) czy używaniu ergonomicznego krzesła z regulowanym podparciem. Nie zapominajmy o codziennej aktywności fizycznej – aby odciążyć kręgosłup, a jednocześnie wzmocnić wspierające go mięśnie, wystarczy krótki spacer. Jeśli mimo takich działań bóle lędźwiowe nie ustępują, należy skierować się do ortopedy, który zleci wykonanie odpowiedniej diagnostyki, a następnie zadecyduje o leczeniu i rehabilitacji kręgosłupa. Przeczytaj również: Pas lędźwiowy – czym jest i w jakim celu się go stosuje? Pas lędźwiowy odciążający kręgosłup Sposobem na ból w dole pleców może być noszenie ortezy lędźwiowej. Do dyspozycji mamy różne modele ortez – sztywne, półsztywne i elastyczne, przy czym w przypadku przewlekłego bólu o podłożu przeciążeniowym najbardziej zalecane są te ostatnie, przybierające formę pasów lędźwiowych. Rehband 7082 – Pas lędźwiowy Blue Line Pas delikatnie ogranicza zakres wykonywanych ruchów, pełni funkcję stabilizującą i wzmacniającą, dzięki czemu pomaga łagodzić ból pleców. Należy pamiętać, że decyzji o noszeniu ortezy tego typu nie należy podejmować samodzielnie – jej użytkowanie powinno wynikać z jasnych wskazań lekarza lub fizjoterapeuty. Specjalista pomoże wybrać odpowiednie zaopatrzenie i dokładnie określi, jak długo powinniśmy je nosić. Gorsety dostępne w naszym sklepie internetowym: gorset piersiowo-lędźwiowy Lumbo Carezza High oraz Rehband 7792 – Gorset lędźwiowo-krzyżowy Power Line. Najczęstsze przyczyny bólu kręgosłupa lędźwiowego Ból kręgosłupa lędźwiowego jest bardzo często spotykaną dolegliwością powodującą dyskomfort oraz utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu. Najczęściej przyczyną bólu jest przeciążenie kręgosłupa. Bólu w odcinku lędźwiowym nie należy bagatelizować, ponieważ może być objawem bardzo poważnych chorób jak choroba nowotworowa kręgosłupa. Sprawdź, co najczęściej powoduje ból kręgosłupa lędźwiowego i jak sobie z nim radzić. Przyczyny bólu kręgosłupa Ból kręgosłupa najczęściej dotyka osoby między 30 a 50 rokiem życia i może mieć wiele przyczyn. Najczęściej czynnikami powodującymi dolegliwości bólowe jest nieprawidłowa postawa ciała spowodowana np. długim siedzeniem przed komputerem, przeciążeniem kręgosłupa, brakiem regularnej aktywności fizycznej czy otyłością. Ból lędźwiowy może być objawem bardzo poważnych chorób jak przepuklina kręgosłupa czy nowotwór, ale może również mieć podłoże neurogenne lub psychiczne. Bólu kręgosłupa lędźwiowego bez względu na przyczynę, nie należy lekceważyć i jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, który zleci badania i wdroży odpowiednie leczenie. Neurogenne bóle kręgosłupa Przyczyną piekącego i promieniującego bólu w okolicy lędźwiowej może być zwężenie kanału nerwowego. Bezpośrednią przyczyną bólu neurogennego kręgosłupa może być nowotwór lub przepuklina jądra miażdżystego krążka międzykręgowego, dlatego gdy wraz z dolegliwościami pojawią się objawy takie jak mrowienie i pieczenie należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Mechaniczne bóle kręgosłupa Najczęściej spotykanym rodzajem dolegliwości bólowych kręgosłupa lędźwiowego jest promieniujący od kończyn dolnych. Najczęstszą przyczyną jest zbytnie przeciążenie kręgosłupa lub uraz. W przypadku tego rodzaju dolegliwości zalecany jest odpoczynek i umiarkowana aktywność fizyczna. Warto również zadbać o zmianę nawyków i ograniczyć długie siedzenie w jednej pozycji. Psychogenne bóle kręgosłupa Osoby cierpiące na depresję mogą również odczuwać silne bóle kręgosłupa lędźwiowego, które najczęściej mają swoją przyczynę w psychice i wymagają wdrożenia odpowiedniej terapii i leczenia farmakologicznego. Bóle kręgosłupa, a choroby Przyczyny bólu kręgosłupa mogą być również objawem wielu schorzeń. Najczęściej dolegliwości bólowe występują przy: otyłości- jedna z najczęstszych przyczyn bólu kręgosłupa w odcinku lędźwiowym, zbyt duża masa ciała nadmiernie obciąża kręgosłup powodując przedwczesne ścieranie się chrząstek czyli budulca kręgosłupa, dolegliwości bólowe spowodowane otyłością łagodzą odpowiednie ćwiczenia, wadach postawy- dolegliwości bólowe pojawiają się najczęściej przy skoliozie czyli bocznym skrzywieniu kręgosłupa oraz lordozie czyli przednim wygięciu kręgosłupa, skrzywiony kręgosłup ma osłabione więzadła oraz mięśnie, co może prowadzić do stanów zapalnych, problemów z poruszaniem się, niedowładem kończyn, a nawet utrudnionym oddychaniem, endometriozie- uporczywe bóle kręgosłupa w odcinku lędźwiowym są jednym z objawów endometriozy, choroby na którą cierpią najczęściej kobiety w wieku rozrodczym, nieleczona endometrioza może prowadzić do nasilenia dolegliwości bólowych oraz niepłodności, dyskopatii- najczęściej spotykana choroba kręgosłupa objawiająca się silnym bólem w okolicy lędźwiowej, drętwieniem kończyn oraz mdłościami, najczęściej spowodowana jest siedzącym trybem życia, otyłością oraz wąskim kanałem kręgowym, leczenie dyskopatii obejmuje środki przeciwbólowe oraz rehabilitację, w rzadkich przypadkach konieczne jest leczenie operacyjne, rwie kulszowej- silny ból w okolicy lędźwiowej spowodowany zazwyczaj zmianami zwyrodnieniowymi to jeden z głównych objawów choroby związanej z uciskiem nerwu kulszowego, poza silnym bólem objawia się drętwieniem poszczególnych odcinków kręgosłupa, w leczeniu rwy kulszowej stosuje się środki przeciwbólowe i przeciwzapalne w postaci tabletek lub leczniczych plastrów, fizykoterapię, zastrzyki domięśniowe, czasem konieczne jest leczenie operacyjne, zapaleniu przydatków- bakteryjne zapalenie jajników oraz jajowodów objawia się silnym bólem w podbrzuszu promieniującym do okolicy lędżwiowej oraz gorączką, wymaga leczenia przy pomocy antybiotyków i leków przeciwbólowych oraz kilkutygodniowego leżenia w łóżku, przepuklinie kręgosłupa- przemieszczenie się jednego z krążków budujących krążek międzykręgowy objawia się bólem w okolicy lędźwiowej, zaburzeniami czucia na skórze nóg oraz niedowładem stóp, najczęściej przyczyną przepukliny kręgosłupa jest zbytnie przeciążenie kręgosłupa, wąski kanał kręgowy, uwarunkowania genetyczne, w leczeniu przepukliny kręgosłupa stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, fizjoterapię lub leczenie operacyjne, chorobach nowotworowych kręgosłupa- silny ból kręgosłupa lędźwiowego połączony z gorączką, utratą masy ciała może być objawem chorób nowotworowych takich jak: oponiak, tętniak aorty brzusznej, szpiczak mnogi, a także nowotwory tkanki nerwowej rdzenia kręgowego, w przypadku guzów nowotworowych istotne jest jak najszybsze postawienie diagnozy i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Jak zapobiegać bólom kręgosłupa lędźwiowego? Bóle kręgosłupa lędźwiowego zdarzają się u nawet 80% osób niezależnie od wieku i płci. W wielu przypadkach uciążliwym dolegliwościom można zapobiec. Bólom kręgosłupa w okolicy lędźwiowej można uniknąć dzięki: utrzymywaniu odpowiedniej postawy ciała, regularnej aktywności fizycznej, zwłaszcza ćwiczeniom wzmacniającym mięśnie pleców i brzucha, utrzymywaniem odpowiedniej masy ciała, zbilansowanej diecie bogatej w produkty zawierające wapń i witaminę D jak mleko i jego przetwory, jarmuż, ser żółty, śledź, makrela, dorsz, sardynki, jajka, smardze, pieczarki, regularnym przerwom i ćwiczeniom podczas pracy w pozycji siedzącej i stojącej, podkładaniu poduszki pod kręgosłup podczas pracy w pozycji siedzącej, spaniu na średnio twardym materacu, unikaniu podnoszenia ciężkich przedmiotów, noszeniu wygodnych butów i unikaniu codziennego chodzenia w szpilkach. Większość specjalistów zaleca również rzucenie palenia papierosów, a najbardziej polecaną aktywnością przy problemach z kręgosłupem jest pływanie, które wzmacnia mięśnie grzbietu i znacznie łagodzi dolegliwości bólowe. Ból kręgosłupa lędźwiowego- jak leczyć? W przypadku bólu kręgosłupa konieczna jest konsultacja z lekarzem, który zaleci odpowiedni sposób leczenia w zależności od stopnia nasilenia dolegliwości i ich przyczyny. Najczęściej stosuje się: leki przeciwbólowe i przeciwzapalne w postaci tabletek lub leczniczych plastrów, stosowanie zimnych okładów, fizjoterapię, najczęściej techniki manualne i masaż mięśniowo powięziowy, które mają na celu uruchomienie tkanek miękkich położonych w okolicy bolącego kręgosłupa, okresowe unieruchomienie, zastrzyki z glikokortykosteroidów aplikowane bezpośrednio w źródło bólu zwane blokadami, ortezy lędźwiowe pomagające utrzymać kręgosłup we właściwej pozycji, wyciąg lędźwiowy, dekompresję osiową kręgosłupa polegającą na rozciągnięciu kręgów lędźwiowych, akupunkturę, masaże lecznicze, leczenie operacyjne, stosowane w najcięższych przypadkach jak przepuklina kręgosłupa lędźwiowego. Ból kręgosłupa jest bardzo często spotykaną dolegliwością, której najczęstszą przyczyną jest brak aktywności fizycznej oraz praca w pozycji siedzącej lub stojącej. Regularne ćwiczenia fizyczne, zwłaszcza pływanie, zbilansowana dieta oraz lecznicze plastry o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym pomogą uporać się z dolegliwościami. lek. Michał Dąbrowski Dyskopatia lędźwiowa – przyczyny i objawy choroby kręgosłupa Dyskopatia lędźwiowa najczęściej objawia się tępym bólem w dole pleców, który promieniuje w kierunku kończyn aż do kolan. Dolegliwości zmniejszają się w pozycji leżącej i nasilają podczas siedzenia i chodzenia. Dyskopatia lędźwiowa to jedna z najczęściej diagnozowanych chorób kręgosłupa, wynikająca z biernego, siedzącego trybu życia. Cierpi na nią coraz więcej Polaków. Dyskopatia obejmuje różnego rodzaju schorzenia krążka międzykręgowego. Dotyczy to najczęściej odcinka szyjnego oraz lędźwiowo-krzyżowego, sporadycznie odcinka piersiowego kręgosłupa. Często staje się pierwszym etapem choroby zwyrodnieniowej. Mylnym jest rozumowanie, że dotyczy głównie osób starszych. Coraz częściej z powodu dyskopatii cierpią osoby młode, które spędzają dużo czasu przed komputerem, stosują niezdrową dietę i ciężko znoszą stres. Jakie są przyczyny dyskopatii lędźwiowej? Poza wymienionymi powyżej czynnikami, definiującymi tryb życia osoby narażonej na dyskopatię lędźwiową, często mówi się także o urazach mechanicznych, które mogą odpowiadać za niekorzystne zmiany w strukturze kostnej. Do pozostałych czynników zwiększających ryzyko dyskopatii lędźwiowej zalicza się: otyłość osteoporozę podnoszenie ciężarów i zbyt intensywne forsowanie organizmu anatomicznie wąski kanał kręgowy palenie papierosów pracę zawodowego kierowcy wszelkie procesy starzenia się organizmu, pojawiające się już po 20. roku życia Specjalistom nie udało się jednak odkryć bezpośredniej przyczyny dyskopatii lędźwiowej, zwanej też przepukliną krążka międzykręgowego. Jest ona dolegliwością, która rozwija się latami i zazwyczaj obejmuje kilka etapów. Poczytaj więcej >> Dyskopatia – etapy uszkodzenia krążka międzykręgowego Dyskopatia lędźwiowa – objawy Do najważniejszych objawów zaliczamy: ból w odcinku lędźwiowym oraz lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa, który zmniejsza się w pozycji leżącej, a nasila podczas chodzenia drętwienie kończyn zaburzenie czucianie niedowład pewnych grup mięśniowych niekiedy skrzywienie kręgosłupa napięcie mięśni przykręgosłupowych Kombinacja powyższych symptomów sprawia często, że chorzy nie zwlekają z wizytą u specjalisty. Wszystko to, by uśmierzyć towarzyszący im ból. Promieniujący ucisk skutecznie utrudnia wykonywanie codziennych czynności, ale wcześnie zdiagnozowany może wymagać jedynie niewielkiej interwencji lekarza. Jak diagnozuje się dyskopatie lędźwiową? W celu potwierdzenia dyskopatii lędźwiowej przeprowadza się szczegółowy wywiad z pacjentem oraz zleca wykonanie badań: Tomografia komputerowa Rezonans magnetyczny Badanie RTG Leczenie dyskopatii lędźwiowej Przy leczeniu dyskopatii lędźwiowej wykorzystuje się metodę zachowawczą oraz chirurgiczną. Często wystarczające jest zastosowanie pierwszej z wymienionych dróg, która obejmuje podawanie choremu leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych oraz kilkudniowy odpoczynek. Często przeprowadza się także terapię ciepłem oraz terapię ułożeniową w tzw. trójzgięciu w stawach biodrowych oraz kolanowych. W tej fazie choroby nie należy przeciążać kręgosłupa. Po złagodzeniu ostrego stanu warto pomyśleć o rehabilitacji poprzez ćwiczenia ruchowe oraz fizykoterapię. Odpowiednio dobrany program ćwiczeń wzmocni mięśnie pleców, których zadaniem jest zmniejszanie wszelkich przeciążeń, na które narażony jest kręgosłup. Ćwiczenia wpływają też na lepsze ukrwienie tkanek przykręgosłupowych i wspierają transport pożytecznych substancji do krążka międzykręgowego, co przyczynia się do szybszej rekonwalescencji. Wybierz produkty dla siebie Dyskopatia lędźwiowa – wskazania do leczenia operacyjnego Stanowczym wskazaniem do przeprowadzenia operacji jest nagły ból, który przechodzi w objawy porażenia i potwierdzone zajęcie kanału kręgowego. Potwierdzenie stanu kwalifikującego się do operacji jest możliwe tylko dzięki przeprowadzonej wcześniej diagnostyce obrazowej, czyli wykonaniu badań, takich jak rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa bądź RTG. Operację przeprowadza zazwyczaj neurochirurg, a najczęściej stosowaną metodą jest tzw. fenestracja, czyli usunięcie dysku. Chirurg tworzy nacięcie od 1 do 3 centymetrów, odsuwa mięśnie kręgosłupa, a następnie wycina z tylnych powierzchni łuków „okno” oraz usuwa dysk. Można też usunąć dysk za pomocą specjalnych wierteł wbijanych przez skórę. Medycyna oferuje dziś wiele mniej inwazyjnych zabiegów, które nie wymagają użycia skalpela. Zalicza się do nich między innymi: przezskórną laserową dekompresję dysku (PLLD) termonukleoplastykę (IDET) dyscektomię mikroendoskopową (MED) Zabiegi trwają krótko, ostatni z nich jest refundowany, a na efekty nie trzeba długo czekać. Ten etap jest potrzebny do tego, aby maluch mógł wzmocnić mięśnie karku, obręczy barkowej i brzucha, które są mu potrzebne do utrzymania głowy w pionie podczas siedzenia czy stania, a także do przekręcania się z brzucha na plecy oraz na odwrót. [1] Na początku dziecko może podnosić nieznacznie samą główkę.
Drętwienie, mrowienie lub brak czucia w nogach może być tymczasowym stanem po zbyt długim siedzeniu. Czasami mówimy, że nasze kończyny „idą spać”. Może być również sygnałem ostrzegawczym wielu poważnych schorzeń. Ważne jest, aby wiedzieć, na co zwracać uwagę i jak stwierdzić, kiedy może nadejść czas na wizytę u lekarza. Co powoduje drętwienie łydek? Jeśli problem drętwienia łydek dotyczy również Ciebie nie zwlekaj – umów się na wizytę w naszej klinice w SwarzędzuPoważniejsze przyczyny drętwienia nógDrętwienie łydki – Mrowienie nóg od kolan w dół – Kiedy iść do specjalisty? Jak leczyć drętwienie łydek w domu? Jeśli problem drętwienia nóg dotyczy również Ciebie nie zwlekaj – umów się na wizytę w naszej klinice w Swarzędzu Co powoduje drętwienie łydek? „Śpiąca” stopa lub noga. Drętwienie i mrowienie w dolnej części nogi lub stopy są niezwykle częste, jeśli siedzisz przez dłuższy czas. Mięśnie i nerwy w tej części ciała zostają ściśnięte podczas siedzenia, hamując przepływ krwi do tego obszaru, co powoduje drętwienie. Jest to stan przejściowy, który powinien ustąpić, gdy wstaniesz i pozwolisz na powrót krwi do normy. Ćwiczenia. Podczas intensywnych ćwiczeń istnieje wiele czynników, które mogą hamować przepływ krwi do stóp lub podudzi. Intensywne czynności, takie jak bieganie, mogą uciskać nerwy, podobnie jak siedzenie, podobnie jak zbyt ciasno sznurowane tenisówki. Drętwienie w dolnych nogach podczas biegania lub ćwiczeń jest dość powszechne i powinno samo szybko ustąpić. Jeśli problem drętwienia łydek dotyczy również Ciebie nie zwlekaj – umów się na wizytę w naszej klinice w Swarzędzu Zadzwoń – zapytaj: Tel:503-733-127 Poważniejsze przyczyny drętwienia nóg Drętwienie w dowolnym miejscu, w tym w dolnej części nogi, może być skutkiem ubocznym poważniejszego schorzenia. Niektóre typowe stany, które mogą powodować mrowienie lub brak czucia w dolnej części ciała to: Torbiel Bakera. Nazywana bywa również torbielą podkolanową (łac. cystis poplitea, ang. popliteal cyst). Jest wypełnioną płynem cystą, pojawiającą się do tyłu od stawu kolanowego. Czasami może dawać objawy drętwienia łydki. Ma to miejsce zwłaszcza wtedy, gdy cysta jest stosunkowo duża i uciska na przebiegające w jej okolicy naczynia krwionośne i nerwy. Jeśli dodatkowo pojawia się ból w okolicy łydki, może to wskazywać, że torbiel pękła a jej zawartość wylała się do otaczających tkanek i spłynęła niżej. Zobacz Torbiel Bakera leczenie Stwardnienie rozsiane. Stwardnienie rozsiane to choroba autoimmunologiczna, która wpływa na centralny układ nerwowy. Ma wiele objawów, w tym skurcze mięśni i zawroty głowy. Mrowienie w dolnej części ciała jest często jednym z pierwszych objawów. Neuropatie cukrzycowe. Są to obszary uszkodzenia nerwów spowodowane cukrzycą. Wraz z drętwieniem i mrowieniem neuropatie cukrzycowe mogą powodować skurcze i utratę równowagi. Zespół cieśni stępu. W zespole cieśni stępu nerw piszczelowy w pięcie jest ściśnięty. Może to powodować przeszywające bóle i pieczenie wraz z drętwieniem nóg. Choroba miażdżycowa. Nagromadzenie płytki miażdżycowej w tętnicach może ograniczać przepływ krwi do podudzi i powodować drętwienie. Jeśli masz chorobę miażdżycową, możesz również zauważyć utratę włosów lub chłód w dotyku na dolnych nogach. Uszkodzony nerw. Uszkodzony nerw w dolnej części pleców i kręgosłupie może powodować promieniujący ból lub drętwienie nóg, wraz z nietrzymaniem moczu, dysfunkcją seksualną lub paraliżem. Odmrożenie. Jeśli byłeś narażony na ekstremalne zimno, drętwienie nóg może wynikać z zamarzniętej skóry lub odmrożeń. Jest to poważna sytuacja medyczna, która może spowodować długotrwałe uszkodzenie skóry i kończyn. Drętwienie łydki – Mrowienie nóg od kolan w dół – Kiedy iść do specjalisty? W prawie wszystkich przypadkach powinieneś udać się do specjalisty, jeśli masz uporczywe lub częste drętwienie w dowolnym miejscu na ciele. Jeśli drętwienie nie ustępuje samoistnie lub wydaje się powracać raz po raz, może to oznaczać, że masz do czynienia z czymś poważniejszym niż kończyna, która „zasnęła”. Powinieneś również udać się do lekarza, jeśli drętwieniu w dolnej części nogi towarzyszą inne objawy, w tym: nudności piekący ból w nogach wypadanie włosów na nodze utrata równowagi zawroty głowy skurcze mięśni zmęczenie Najbezpieczniejszą rzeczą którą możesz zrobić jest zignorowanie objawów. Tutaj możesz też przeczytać na temat puchnięcia nóg od kolan w dół Jak leczyć drętwienie łydek w domu? Jeśli drętwienie nóg jest uporczywe, bolesne lub częste, powinieneś udać się do odpowiedniego specjalisty. Leczenie przyczyn, które powodują drętwienie nóg, będzie najlepszym sposobem na zwalczenie uczucia mrowienia. Istnieje jednak kilka metod leczenia, które możesz wypróbować w domu, aby w międzyczasie złagodzić dyskomfort: Pozycja. Jeśli masz zdrętwiałe nogi, spróbuj położyć się płasko, aby otworzyć przepływ krwi i zmniejszyć nacisk na nerwy w stopach. Ciepło i zimno. W zależności od przyczyny drętwienia może być konieczne nałożenie na obszar gorącego lub zimnego kompresu. Okład z lodu pomoże zmniejszyć obrzęk i stan zapalny, a ciepły kompres może zwiększyć przepływ krwi i rozluźnić mięśnie. Jeśli nie masz pewności co do przyczyny, spróbuj obu, aby zobaczyć, co przynosi większą ulgę. Masaż. Delikatny masaż stóp i podudzi może pobudzić przepływ krwi do tych obszarów, co powinno pomóc w drętwieniu i mrowienie. Kąp
EGaSvNc. 243 14 334 94 94 237 150 398 63

ból nóg podczas siedzenia i leżenia